Monika Dalinkiewicz jest artystką wizualną mieszkającą i pracującą w Poznaniu. Studiowała w latach 2006–2011 na kaliskim Wydziale Artystyczno-Pedagogicznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, broniąc dyplom w pracowni malarstwa prof. Jana Hrycka oraz w pracowni grafiki warsztatowej prof. Andrzeja Nawrota. W 2023 roku ukończyła studia podyplomowe na kierunku Grafika projektowa w Collegium Da Vinci w Poznaniu.

Podstawą jej praktyki pozostaje malarstwo figuratywne, wokół którego rozwijają się rysunek i grafika warsztatowa, pełniące rolę równoległych, uzupełniających się języków wypowiedzi. Pracuje w oleju, akrylu i akwareli, w rysunku sięga najczęściej po kredki ołówkowe, a w grafice eksploruje klasyczne techniki: akwafortę, akwatintę, suchą igłę, linoryt i monotypię.

Geneza jej malarstwa wyrasta z subtelnego dialogu z historią sztuki. El Greco, Francis Bacon i Jacek Sienicki stanowią dla niej trwały punkt odniesienia w rozumieniu figury i napięcia obrazu, a fascynacja młodopolskim malarstwem bierze się przede wszystkim z koloru i intensywności realizmu. Jednocześnie artystka pozostaje w stałym kontakcie ze sztuką współczesną, inspirując się jej dystansem wobec świata, świeżością zestawień formalnych i odwagą w eksperymentowaniu z mediami.

W centrum jej twórczości niezmiennie pozostaje człowiek. Artystkę interesują rozważania nad naturą ludzkich emocji – ich istotą, dynamiką i strukturą. Poszczególne stany emocjonalne traktuje jako obszary badawcze, próbując wydobyć ich sens i głębię za pomocą języka malarskiego. Emocje ludzkie są niewyczerpanym źródłem tematów, a wątki osobiste, choć obecne, rzadko przyjmują formę dosłowną – częściej pozostają subtelnie wpisane w kompozycję, gest czy relację między postaciami.

Bliska jest jej postawa naturalistyczna, rozumiana nie jako wierne odwzorowanie rzeczywistości, lecz jako poszukiwanie autentyczności i szczerości przedstawienia. W niektórych realizacjach prowadzi to do obrazów o wyraźnie surowym, miejscami nawet turpistycznym charakterze, co stanowi dla niej świadomie narzędzie artystyczne, pozwalające eksplorować kondycję człowieka w całej jej intensywności.

Jest uczestniczką plenerów międzynarodowych oraz licznych wystaw zbiorowych. Jej prace prezentowane były m.in.:
– w 2020 roku na międzynarodowej wystawie w Japonii, organizowanej przez Nonki Nishimurę w przestrzeni ARTS EXHIBITION przy świątyni Jōgoin w prefekturze Shiga
– w 2018 roku na wystawie „Jasiński & Friends” w Galerii Przy Teatrze w Warszawie,
– w 2017 roku na indywidualnej wystawie malarstwa w Zamku Międzylesie,
– w 2015 roku na wystawie zbiorowej w Zamku Międzylesie,
– w 2011 roku w Galerii UAM w Kaliszu podczas wystawy Ars Universitatis (uhonorowana nagrodą im. Ericha Lütkenhausa za obraz „Autoportret w różu”),
– w 2010 roku na wystawie poplenerowej w BWA Miechów,
– w 2006 roku na wystawie zbiorowej rysunku i malarstwa w Centrum Rysunku i Grafiki im. Tadeusza Kulisiewicza w Kaliszu.